Jako wynagrodzenie za przepracowane nadgodziny, na pisemna proźbę pracobiorcy, przedsiębiorca może udzielić mu dnia wolnego od obowiązków służbowych, odpowiedni do czasu przepracowanego po godzinach. Wówczas kiedy pracownik sam nie poprosi o taką formę wynagrodzenia, przedsiębiorca zobligowany jest przydzielić mu o połowę wyższą ilość czas wolnego niż wskazywałaby na to ilość nadliczbowo przepracowanych godzin. Aczkolwiek ilość czasu wypełniania obowiązków służbowych pracobiorcy jest pomniejszony, to nie może stanowić przyczyny ograniczenia słusznej rekompensaty.

Zobowiązując osobę zatrudnioną do pracy w zakresie godzin nadliczbowych, szef powinien pamiętać, nie tylko o rekompensacie pieniężnej czy godzinowej, ale również o przepisach, które wyraźnie określają prawo pracownika do odpoczynku. Ponadto zgodnie z art. 151 par. 3, w roku kalendarzowym pracownik może przepracować nie więcej niż 150 godzin ponad wymiar określony umową o pracę. Przedsiębiorca, który nie przestrzega tego zapisu zostanie pociągnięty do odpowiedzialności karnej, nawet jeśli zatrudniony wyraził zgodę na pracę ponad ustawową liczbę godzin.

Pozostałe