W ordynacji o podatku od towarów i usług charakteryzowane są dwa typy sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie wyłącznie sposobem opodatkowania. Prawo przewiduje zatem sposobność wysyłki „z terytorium kraju” i „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie podobne, zaistniała różnica polega na formie oraz miejscu zapłaty podatku VAT, który może zostać opłacony na terenie kraju, w którym znajduje się zbywający lub też na obszarze kraju, gdzie jest adresat.

Dla powstania jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą być wypełnione dwa warunki:

• Kupujący nie musi być płatnikiem VATu, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeżeli zaś osoba ta jest płatnikiem podatku VAT, powinien zaistnieć warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik zostanie zwolniony podmiotowo od takiego podatku),
• Zbywający powinien być płatnikiem VATu, zarejestrowanym na terenie Unii Europejskiej (w jednym z jej krajów)


Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie będą objęte:

• Towary montowane lub instalowane,
• Nowe środki transportu,
• Towary wysyłane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku

W sytuacji, gdy do czynienia będziemy mieć z towarami, na które nałożona została akcyza, miejscem opodatkowania będzie zawsze kraj przeznaczenia.

Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”

Z takim rodzajem wysyłki mamy do czynienia w sytuacji, gdy produkt słany zostaje z terytorium jednego z państw Unii do naszego państwa. Taką transakcję reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Produkty, które w powyższy sposób są sprzedawane, opodatkowane będą w myśl polskiego prawa podatkowego, ale wyłącznie do określonego pułapu sumy wszystkich sprzedaży – 35 tys. euro. Po przewyższeniu niniejszego pułapu, produkt musi zostać obłożony podatkiem na terytorium państwa, w którym siedzibę ma nadawca.

Sprzedaż wysyłkowa „z terenu kraju”

Pod tym zagadnieniem ukrywa się zbycie towaru, wysyłanego z terytorium Polski do innego państwa Wspólnoty. Podstawą prawną jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem opodatkowania będzie Polska. Mimo to także i tu istnieje pewien limit wielkości kwoty zbycia na obszarze określonego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te określane są indywidualnie przez kraje wspólnoty, nie przewyższają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu podanej granicy, produkt będzie opodatkowany w myśl prawodawstwa podatkowego obowiązującego na obszarze państwa, do którego go posłano.

Pozostałe